Lees Maarten

Tony Graffanino

Het zit Tony Graffanino, 2e honkman van de Boston Red Sox, niet mee. Dat begint al met zijn naam: Too-Nie Graffanino. Graffanino, dat klinkt Italiaans en enigzins stoer, maar Tony? Too-Nie. Arme sukkelige Tony. Een vlugge blik op enkele van zijn naamgenoten en je weet het zeker: Tony is niet voor het succes in de wieg gelegd.

Tonnie van Leeuwen, legendarische keeper van FC Groningen. Tonnie werd in het seizoen ’70/`71 slechts negen maal gepasseerd. Hiermee verdiende hij de prijs voor “minst gepasseerde keeper in de eredivisie”. De prijs werd in Rotterdam uitgereikt, Tonnie reed `s avonds zelf terug naar huis met de trofee op de achterbank. Hij kwam om het leven toen hij een bocht miste: hij ging rechtdoor.

Tony Adams. Robuuste verdediger van Arsenal, raakte aan de drank, raakte er vanaf, werd aanvoerder van het Engels Elftal en wil het als trainer gaan maken. Traint nu de beloften van Feyenoord.

En dan de enige vrouwelijke Tony in het gezelschap: Tonnie de Jong. De carière van deze fragiele en giechelende blondine laat zich het best samenvatten met: schaatskampioene-playboy model-makelaar in Canada. Tja, daar moet Tony het dan maar mee doen.

Je ziet de kleine Tony Graffanino in het ouderlijk huis aan de keukentafel staan. Hij komt net boven de tafel uit. In de keuken ziet hij hoe zijn moeder aan het werk is. Een grote vrouw, getrouwd met een Italiaanse immigrant, druk bezig met de bereiding van het favoriete gerecht van haar man: De “pizza di Mama”. De dampende pizza wordt midden op tafel gezet, klaar om de honger van Pa te stillen.

Kleine Tony kan de verleiding niet weerstaan. Hij gaat op het puntje van zijn tenen staan en kijkt verlekkerd naar de pizza. Voorzichtig schuift hij de pizza naar zich toe. Hij neemt een hap, het smaakt fantastisch, hij neemt nog een hap. Een half uur later ligt de kleine Tony misselijk op de keukenvloer. Er is geen kruimel over. Om zes uur komt vader Graffanino thuis. Een lange dag in de fabriek heeft hem hongerig gemaakt. Als hij ziet dat zijn avondmaal verdwenen is wordt hij razend: “Waar is Tony!!!” schreeuwt hij uit. Tony krijgt er stevig van langs met een lang, dun stuk hout. Zo`n fout zal Tony niet snel weer maken.

Kleine Tony is inmiddels honkballer geworden. Tony heeft dit seizoen de stap gemaakt van de nietige Kansas City Royals naar de Boston Red Sox. De World Champions uit Boston. Beter kan het niet worden voor Tony.

Vanavond stond Tony als 2e honkman in het veld tijdens de honkbal-Playoffs. Chicago White Sox- Boston Red Sox. De rode sokken hebben een schier onoverbrugbare voorsprong genomen. En dan, in de vijfde inning, slaat het noodlot toe. Er is één man uit en er wordt een bal recht op Tony geslagen. Tony zakt door zijn knieën, richt zijn ogen op de bal, brengt zijn handschoen naar de grond, de vrije hand rijkt naar de bal, tot.

Tot hij even verlekkerd opkijkt naar het tweede honk. Je ziet hem denken: “hier komt Tony Graffanino, met de belangrijkste double play van de wedstrijd. Nu wordt Tony Graffanino de grote man.” De bal komt dichterbij, hij beweegt, haalt zijn arm naar achteren voor een worp naar het tweede honk. Ondertussen rolt de bal tussen zijn benen door het verreveld in. Mooie actie: bal vergeten. In plaats van het einde van de inning betekent Tony`s actie het begin van een glorieuze comeback van de White Sox. “He just simply got a little bit excited” luidt het tv commentaar. De volgende slagman slaat een homerun: 5-4, White Sox. Het blijken de beslissende punten te zijn. Een camera zoomt op Tony in. Daar staat hij eenzaam en verlaten. Arme Tony.
Tony Graffanino.