Stilte in het Oosterpark
Stadion Euroborg heeft veel, maar gezelligheid ontbreekt
Van uw verslaggever Maarten Kolsloot
GRONINGEN- Tot voor kort was de Zaagmuldersweg op zondagmiddag de drukste straat van Groningen. Deze weg - die grenst aan het Oosterpark stadion - werd op wedstrijddagen gekleurd door duizenden supporters en de geur van hamburgers. Twee uur voor aanvang van de competitiewedstrijd tegen RKC Waalwijk liggen de Zaagmuldersweg en het Oosterpark stadion er verlaten bij. FC Groningen is verhuisd naar het nieuwe Euroborg stadion en er is veel veranderd.
Het oude stadion ligt tussen de bomen in het park verscholen. Herfstbladeren dalen op het verroeste dak van de westtribune neer. Door de spijlen van het blauwe toegangshek zijn het veld en de tribunes zichtbaar. Onkruid bedekt de tegels voor de vervallen hamburgerkramen. Voorlopig is het verval van natuurlijke aard; eind dit jaar treft de slopersbal het stadion.
Verzorgingshuis Oosterparkheem ligt naast de westtribune. De bewoners genieten van hun middagmaal – cordon bleu met gebakken aardappels – of doen een middagdutje. Op de derde verdieping van het modern ingerichte verzorgingshuis woont A. Nijborg. Op 18 mei 1945 was hij een van de oprichters van voetbalclub Oosterparkers, een van de vroegere bespelers van het Oosterpark. Oosterparkers was een club voor arbeiders, voetbal een spel voor de eenvoudige man. Nijborg: “Tegenwoordig zijn de spelers en bestuurders allemaal hoge heren. Op de eretribune zie je Willeke Alberti en Ron Brandsteder, een gewoon mens kan er niet meer zitten. Vroeger was het voetbal veel gezelliger.” Het stadion is verhuisd, Nijborg zien ze er niet meer terug.
Voor het verzorgingshuis wacht de 84-jarige Th. Walvius met zo’n twintig supporters op de bus die de mannen voor één euro naar Euroborg vervoert. “Het is stil in het Oosterpark hè”, zegt hij met een knipoog. Walvius woont al 77 jaar in de wijk en is een fanatiek supporter. Hij gaat met plezier naar het nieuwe stadion, ook al is de saamhorigheid onder de supporters verdwenen. Wel heeft hij moeite met de toegenomen commercialisatie van het voetbal en de houding van journalisten uit het westen: “Ze noemen Euroborg de groene kathedraal, ze copieëren maar wat.” Licht geschrokken vraagt Walvius waar de verslaggever vandaan komt.
Door het vertrek van de supporters kreeg de horeca in de wijk een stevige klap. Aan de Ripperdalaan – een zijstraat van de Zaagmuldersweg – ligt café de Aftrap. Het eens populaire supporterscafé is gesloten en gaat schuil achter grijskleurige rolluiken. De Aftrap heeft het vertrek van de club niet overleefd.
De supporters verzamelen zich nu in cafés in de Oosterpoort, de wijk die aan het nieuwe stadion grenst. Koeno Niewzwarg is sinds twee jaar eigenaar van café Cheers aan de Meeuwerderweg. Niewzwarg toont zich aangenaam verrast door de populariteit van zijn café en speelt handig in op de extra klandizie: bij thuiswedstrijden krijgen bezoekers gratis soep en een busje vervoert de cafégangers naar het stadion. “De horeca is helemaal verplaatst van de Oosterparkwijk naar de Oosterpoort en ik denk dat de hele horeca het nu goed heeft in de Oosterpoort”, aldus Niewzwarg.
Stadion Euroborg ligt in het Europapark, een nieuwe wijk waar onder andere plaats is voor winkels en woningen. Op de smalle asfaltweg die door een kale vlakte naar het stadion voert lopen duizenden supporters. Bleke zonnestralen vallen op het betonnen omhulsel, aan de kassa’s gaan de laatste kaarten over de toonbank. Binnenin het stadion overheersen de clubkleuren groen en wit. Bezoekers zijn van alle gemakken voorzien: grote videoschermen tonen herhalingen van belangrijke spelmomenten en catering ‘de vette back’ zorgt voor de hongerige mens. Op de zuidtribune maakt de fanatieke aanhang – dresscode: poloshirt met nonchalante pet - zich op voor een sprankelend duel. RKC Waalwijk bungelt onderaan de ranglijst, Groningen verovert Nederland en Europa.
De wedstrijd voltrekt zich in een traag tempo en eindigt in 1-1. Bij het laatste fluitsignaal veren de meegereisde RKC-fans op: een gelijkspel in Groningen, dat overkomt je niet iedere dag. Uit de speakers schalt het clublied, servicemedewerkers (de ouderwetse suppoost is verdwenen) schrobben de brede gangen blinkend schoon. De spelers krijgen een warm applaus: ondanks het gelijkspel staat Groningen nu vierde in de competitie.
Niet alleen het stadion is modern uitgevoerd, ook de voorzieningen rond het stadion zijn van deze tijd. Een teleurgestelde fan kan een gokje wagen in het aanpalende casino en na een saaie wedstrijd is een spannende film in de megabioscoop een goed alternatief. Vandaag echter vertrekken veel toeschouwers snel naar huis.
Steward Bertus de Bruin – gekleed in opvallend geel jack met zilveren banen - regelt het verkeer op de onverharde parkeerplaats voor het stadion. Vroeger stond hij in het Oosterpark, onder de bomen en tussen de woonhuizen, nu is hij omringd door industrieel design. De Bruin vindt zijn werk ook in de nieuwe omgeving aangenaam, maar: “Het Oosterpark, dat was toch gezelliger.”