“Met Wilders gaan we terug naar de oorlogstijd”
Stemmen in het blauwe dorp
Kiesdistrict 23 ligt aan de rand van ‘het blauwe dorp’ in de Groningse Oosterparkwijk. De boerderijen in het hart van ‘het dorp’ staan al op de monumentenlijst en ontlopen daarmee de slopersbal. Over de status van de zogenaamde randwoningen wordt nog geprocedeerd. Sociale onrust in een volksbuurt: wat is de stemming?
In het hart van het blauwe dorp, op de hoek van het Meidoornpad en de Heesterlaan, veegt een man in blauwe stofjas grote hopen bladeren bijelkaar. Hij laat zich de tuinman noemen, bekend van optredens in lokale media. Sinds 1926 woont hij in het blauwe dorp. Nu sloop dreigt vertrekken veel oudere mensen, het stemt hem droevig. De SP maakt zich hard voor behoud van de woningen, daarom gaat de tuinman later vandaag op een linkse partij stemmen: “Ook al geef je me € 500 om niet te stemmen, ik ga het toch doen. Als je niet stemt moet je later ook niet gaan zeuren, dan moet je je mond houden”, klinkt het fel.
Een arbeiderswijk met linkse inslag wekt geen verbazing, maar klimmen Wilders en Pastors ook niet voor ‘de gewone man’ op de barricades? “Met Wilders gaan we terug naar de oorlogstijd. Wilders en Pastors praten alleen voor zichzelf.”
Aan het Meidoornpad staan de geredde boerderijen. F. Waeng woont geruime tijd in Nederland, maar mag nog niet stemmen. Ze wil graag meedoen aan de verkiezingen, als ze mocht stemmen zou haar keuze op de PvdA vallen. Of eigenlijk kan ze niet kiezen: “PvdA, Groenlinks, SP en Christenunie: ze zijn allemaal goed voor allochtonen.”
Het stembureau is even verderop gevestigd in de Simon van Hasselt school aan de Heesterpoort. Achter ruime tafels zitten drie medewerkers van het stembureau. Het is er druk, om twee uur zijn er al zo’n 500 stemmen uitgebracht, twee keer zoveel als in andere jaren. Veel mensen die anders niet stemmen brengen dit jaar hun stem wel uit.
Marco Pastors en Geert Wilders spraken in de verkiezingscampagne over de onzichtbare kiezer. Hiermee doelen zij op kiezers die in de peilingen niet voor hun mening durven uit te komen, maar die uiteindelijk wel op rechtse partijen stemmen. De onzichtbare kiezer zou zo een aardverschuiving te weeg kunnen brengen. In stemdistrict 23 geeft hij zich niet bloot. Jan Hoogerberg, voorzitter van het stembureau: “Veel mensen vragen of wij (de medewerkers van het stembureau, red.) kunnen zien wat ze stemmen. Maar dat is niet zo. Ik denk dat ze bang zijn dat we zien wat ze stemmen. Als ze bijvoorbeeld op de PvdA zouden stemmen, dan zouden ze er wel voor uitkomen.” Linkse partijen krijgen op dit stembureau veel stemmen, in slechte tijden laat de kiezer zich ook anders gelden: “Als het hommeles is, dan blijven de Linkse kiezers thuis en is de opkomst laag.”
De meeste stemmers zijn studenten en ouderen. Door de bruin betegelde gangen verlaat een donkere man met halflang haar het lokaal. Hij heeft zijn stem uitgebracht, maar zegt niet op welke partij. Heeft de onzichtbare kiezer zich zojuist blootgegeven?
Even later verlaat een ouder echtpaar haastig het stembureau, ze hebben op de SP gestemd. Hun beweegredenen: “Of je nu door de hond of door de kat gebeten wordt, het maakt toch niet uit.”
No Comments