Beveiligen van Poolse fans in Ahoy blijkt ware kunst
Maarten Kolsloot
Luc van Kemenade
ROTTERDAM- Feyenoord verkeert in zwaar weer. De club speelt matig voetbal en de supporters misdragen zich. Hoewel de UEFA Feyenoord naar aanleiding van de rellen in Nancy mild strafte kondigde de clubleiding strenge veiligheidsmaatregelen aan voor de wedstrijd tegen Wisla Krakow. Woensdag deden politie, Ahoy en de club er alles aan om nieuwe rellen te voorkomen en werden Poolse fans in Ahoy opgevangen. Toch was een kijkje achter de schermen mogelijk.
De dag voor de wedstrijd kondigt Feyenoord op haar website strenge veiligheidsmaatregelen aan. Fans moeten zich bij het stadion kunnen legitimeren en alle bezoekers worden gefouilleerd. De Poolse fans wacht een voorkeursbehandeling. Zij worden voorafgaand aan de wedstrijd opgevangen in Ahoy. Zo kan de politie de verwachte stroom van 2500 Poolse fans beter kanaliseren. In Ahoy vindt volgens woordvoerders van politie, Ahoy en de club een “evenement” plaats, waarvan de organisatie onder verantwoordelijkheid van Feyenoord valt.
Politiewoordvoerster Marjan den Hollander legt uit dat het een risicowedstrijd is:“We verwachten 22 bussen die in de loop van de middag bij Ahoy aan zullen komen. Vanaf de grens is er politiebeveiliging. Poolse agenten zullen de regels uitleggen aan de Wisla supporters. Bij de ingang van Ahoy worden de bezoekers gefouilleerd, op dezelfde manier als bij houseparty’s. Dit betekent dat drugs en wapens niet mee naar binnen mogen.”
De poliep op de stembanden van Frans Bauer maakt opvang van de Poolse fans in Ahoy mogelijk. 2500 bezoekers, dat vraagt om een strakke organisatie, maar wat is er eigenlijk geregeld voor de fans? De medewerkers van Ahoy onthouden zich van commentaar: Feyenoord organiseert het evenement in Ahoy, de club informeert. Feyenoords woordvoerder Gido Vader is echter evenmin scheutig in zijn toelichting op de ‘happening’ in Ahoy. Journalisten worden geweerd, hun veiligheid valt niet te garanderen luidt het. Natuurlijk mogen journalisten hun verhaal schrijven, maar dan wel buiten Ahoy.
Woensdagmiddag half drie. Voor Ahoy staan vijf Poolse Touringcars achter met zwart plastic afgedekte hekken geparkeerd. Van het voornemen de bussen gezamenlijk de grens over te loodsen is vooralsnog niets terecht gekomen. Naast de bussen staan enkele middenklasse auto’s van fans die op eigen gelegenheid zijn gereisd. Zij kunnen op vertoon van hun paspoort een voucher kopen aan de kassa’s van Ahoy. Deze voucher kan later op de dag worden ingewisseld voor een toegangskaartje.
Tegen een van de geparkeerde auto’s hangen Ralph en zijn vrienden. De Wisla-supporters zijn uit London gekomen om hun club aan te moedigen. Over de opvang in Ahoy spreekt Ralph op vlakke toon: “Het is een goed idee om problemen te voorkomen.” Ondanks het feit dat de mannen tot vlak voor de wedstrijd in Ahoy worden opgesloten melden zij zich vrijwillig. Ralph en zijn vrienden volgen hun club als ze het zich kunnen veroorloven en hebben bijtijds kaarten gekocht.
De eerste Polen lopen richting Ahoy. Een handjevol journalisten en enkele tientallen agenten slaan hun bewegingen gade. De sfeer is loom en landerig. Er zijn meer agenten dan supporters aanwezig. Aan de deuren voor de kassa’s hangen handgeschreven a-viertjes met Poolse teksten. De hal voor de kassa’s is nog leeg. Het loopt niet storm: rond drie uur zijn slechts 12 vouchers verkocht. In de aanpalende hal echoot het geluid van vallende buizen. Werklui breken stellages af. Het lijkt er niet op dat in de grote lege hal binnen afzienbare tijd supporters worden vermaakt. Een beveiliger zegt dat het niet mogelijk is om de hal te betreden. Het zou onveilig zijn.
Nu alle partijen zo erg hun best doen om reporters te weren, worden wij wel erg nieuwsgierig. We besluiten zelf op onderzoek uit te gaan.
Aan de zijkant van Ahoy leunen drie bewakers tegen een glazen pui. In dit deel van het gebouw worden de Wisla-fans opgevangen, maar voor verdere inlichtingen kunnen we bij de afdeling voorlichting terecht. De grote hal bij de hoofdingang is verlaten. Één kassa is geopend, zonder cassière. Dan maar zelf op onderzoek uit. Een beveiliger in paarse driekwartjas loopt ons al bellend achterna. Waar we naartoe gaan? Als we iemand van de afdeling voorlichting willen spreken moeten we ons bij de kassa melden.
De cassière stuurt ons door de hal, daar waar we zojuist werden weggestuurd. De beveiliger heeft het te druk met bellen en merkt ons nu niet op. Achter tafeltjes met kleurige stoelen staat een groot metalen hek met zwart plastic. Hierachter bevinden zich de Poolse fans. Bereikbaar zijn ze vanaf hier niet, maar de roltrap naar de tweede etage biedt uitkomst.
Bovenaan de trap meldt een lichtkrant dat pensioenfonds Metalektro hier haar bijeenkomst houdt. In de hoek staan enkele cateringmedewerkers verveeld rond de tap. Ze besteden geen aandacht aan speurende studenten. Vanaf deze verdieping zijn de Poolse fans op de begane grond goed zichtbaar.
Van de tweede verdieping naar de begane grond: met een sprong is het gat niet te overbruggen. De lift in de hoek van de ruimte biedt uitkomst. Tergend langzaam sluiten de deuren. Op de eerste verdieping gaan ze weer open. We bevinden ons nu in het kantorengedeelte van Ahoy. Een lange gang voert naar trappen die midden tussen de Polen uitkomen. Dit lijkt een wel erg makkelijke weg. Een medewerkster in zwart gilet is behulpzaam: ze wijst ons de kortste weg naar de trappen. Met een gezond bonsend hart, vaste tred en een nochalante blik lopen we naar de trap. Onderaan de trap staan enkele beveiligingsmedwerkers, ze praten met elkaar maar besteden geen aandacht aan twee passerende jongeren die er niet uitzien als Ahoy-werknemers.
Middenin de hal zien we pas goed waaruit het vermaak voor de Polen bestaat: niets. Mariah Carey en Christina Aguilera fluisteren door de speakers. Niet bepaald het soort vermaak dat voetbalsupporters waarderen.
Zo’n honderd fans staren, gezeten aan grijze tafels, verstild voor zich uit. Het vermaak bestaat uit alcoholvrij bier en broodjes worst, met Unox broodje worstsaus, drie euro vijftig. Een stevige prijs voor de inwoners van een land waar het gemiddelde jaarinkomen net boven de drieduizend euro uitkomt. In de toiletten wast een Pool zijn tanden, er hangt een penetrante wietlucht. De zorgvuldige fouillering was voor deze joint niet streng genoeg.
Na drie kwartier houden we het voor gezien, het is slaapverwekkend kalm in de ruimte. Een beveiliger in groene trui reageert niet verbaasd als hij tussen de Polen door twee Nederlanders wordt aangesproken. We kunnen zonder problemen naar buiten.
Daar staan agenten in een rij opgesteld, ze dirigeren de Poolse fans naar de ingang. Wij excuseren ons als journalisten. Hier nemen de agenten slechts tijdelijk genoegen mee, na een halve minuut wordt om onze legitimatie gevraagd. Een donkere agent bladert in een van de blocnotes. Daarin staat letterlijk te lezen hoe gemakkelijk wij de beveiliging omzeilden. Het blocnote wordt doorgegeven. Twee agenten laten hun vingers langs de woorden glijden maar niemand merkt iets op. Wel worden onze legitimatiebewijzen nagetrokken. “Ik heb hier Kilo, Otto,….” Omdat we spotters voor de Feyenoord hooligans kunnen zijn. Na enige tijd mogen we gaan met een verordering aan onze broek: niet vertrekken betekent arrestatie.
Ook zonder aanwezigheid van nieuwsgierige journalisten blijft het rustig bij Ahoy. In totaal arresteert de politie drie Polen. Politiewoordvoerster den Hollander is na de wedstrijd nog even enthousiast over de opvang in Ahoy: “Het is helemaal goed gelukt, al waren er zo’n duizend fans minder dan verwacht en was het niet makkelijk om met Wisla Krakow afspraken te maken. Dat zorgde er bijvoorbeeld voor dat de bussen niet tegelijk aankwamen en dat we wegen langer moesten afzetten.” Den Hollander beschouwt de actie als een succes. Over de samenwerking met Ahoy is zij enthousiast: “Het is niet de keer dat we daar voetbalsupporters opvangen en we hebben goede afspraken met de beveiliging gemaakt.” De beveiliging van Ahoy is volgens haar “absoluut” voorbereid op haar taak.
december 20th, 2006 at 14:29
mooie shit maarten!