Lees Maarten

Door Maarten Kolsloot 

Bram Moszkowicz werd maandag in de gelegenheid gesteld om in een live televisie-uitzending zijn verhaal te doen. Of Moszkowicz ook van een ‘kans’ kon spreken is de vraag. Krantenkoppen als ‘De raadsman en het grote complot’ (de Volkskrant, 20 februari) en ‘Moszkowicz als advocaat van zichzelf’ (NRC Handelsblad, 20 februari) geven eerder het beeld van een paranoïde rasverdediger. De kans van de live-uitzending werkte als een boemerang die met grote vaart naar Moszkowicz terugkeerde.

Moszkowicz voelde zich door Jort Kelder (“Ik doe als journalist slechts mijn werk.”) zwartgemaakt en door de motivering van rechter Poelman in de hoek gedrukt. Brieven aan Quote en optredens in RTL-Boulevard waren niet langer genoeg: drie kwartier live tv zou een podium groter dan Quote’s lezerspubliek bieden. Daar rekende Moszkowicz buiten de verslaggevers.

Het NOS journaal had wel oog voor alle mensen die ‘er van langs kregen’, maar besteedde geen aandacht aan Moszkowicz’ verwijten aan de media. Op het eerste gezicht lijkt dit terecht. Moszkowicz’ bewering dat de kop ‘Moszkowicz slaat op de vlucht na ernstige bedreiging’ (NRC Handelsblad, 17 februari) een vertekende weergave van de feiten zou geven is schijnbaar nauwelijks van belang. Immers: er zijn in deze zaak wel ernstiger feiten voorgevallen. Maar Moszkowicz roert wel degelijk een essentieel punt aan: journalisten dienen zorgvuldig en precies te formuleren. Of het nu om een maffiamaatje of de koningin gaat.

Media zouden de hand in eigen boezem kunnen steken door zorgvuldiger te werken maar in deze kwestie lijkt die oplossing een gepasseerd station. De discussie over de gedragingen van Moszkowicz is uitgedraaid op een persoonlijk moddergevecht tussen Kelder en Moszkowicz. Door nog meer aandacht aan de vete te besteden maken media zich tot persoonlijke spreekbuizen. Het is verstandiger het laatste oordeel aan de rechter te laten. Of zoals Sylvain Ephimenco het dinsdag in Trouw omschreef: “Om aan de verloedering te ontsnappen die door de decadente bovenlaag wordt gepropageerd zie ik maar één oplossing: koers zetten richting de sobere Reviaanse Avonden van weleer als bron, met een bord spruitjes of pap op schoot.” Al mag dat ook een avondje De wereld draait door zijn, geschoond van Kelder en Moszkowicz.

This entry was posted on vrijdag, februari 23rd, 2007 at 11:51 and is filed under Column. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.