“Het is kolder, echt kolder”
Door Daan Bonenkamp en Maarten Kolsloot
GRONINGEN- Buslijn 61 draait brommend de Bedumerweg op, scholieren fietsen naar school en ondernemers beginnen een nieuwe werkdag. Op het eerste gezicht een gewone Groningse wijk. Maar schijn bedriegt. Donderdag presenteerde minister Vogelaar van Wijken, Wonen en Integratie een lijst met veertig probleemwijken. De Hoogte en de Korrewegwijk staan er ook op.
Het drie verdiepingen tellende gebouw van middelbare school De Hamrik staat in de Heinsiusstraat, aan het begin van De Hoogte. Het plein voor de school is verlaten, in de hal drommen enkele van de 270 leerlingen samen bij de kluisjes. Conciërge M. Hekstra ziet de problemen van dichtbij: “We hebben hier veel overlast van jongeren. Er worden autoruitjes ingeslagen en twee weken geleden is de koperen bliksemafleider nog van het dak getrokken.” Hekstra benadrukt wel dat de politie goed toezicht houdt. “Ze komen elke week wel een keer informeren.”
Student Bart Postma woont sinds enkele maanden in de Heinsiusstraat tegenover de school. De uit grauw beton opgetrokken flats bepalen het beeld in de wijk. Postma viel met zijn neus in de boter: de junks slapen bij hem op de stoep. Postma begrijpt waarom zijn wijk op de lijst van Vogelaar staat. “Dat is wel logisch. Mijn buurman is net verhuisd, omdat er bij hem ingebroken was en ik zie hier ook regelmatig politie in de buurt. Onlangs is bij de benedenburen nog een hennepkwekerij opgerold.”
In het voormalig wijkcentrum aan de Johan de Wittstraat is nu reïntegratiebureau het Ondernemershuis gevestigd. Inge Vink werkt bij het bureau. De voordeur zit op slot, maar dat heeft niets met de problemen te maken. Vink herkent de problemen maar is desondanks tevreden over de plek van haar werkgever in de buurt: “De politie post wel eens in de buurt en er lopen hier ook junks rond. De Hoogte is wel een beetje een volkswijkje, maar onze organisatie zit liever hier dan op een industrieterrien. De Hoogte is een van de meest ondernemingsdichte wijken in Groningen.”
“Het is kolder, echt kolder.” Bewoner M. Schuiten van de Johan de Wittstraat reageert verontwaardigd op het nieuws dat zijn wijk als probleemwijk is aangemerkt. “Ik kan me daar totaal niet in vinden, ik heb nergens last van en kan met iedereen goed over weg. Als dit al een probleemwijk is, dan kun je alle wijken wel tot probleemwijk maken.”
Buurtbewoner Petru Giurgiu staat aan het einde van de straat voor zijn flat. Zijn overbuurman stapt in een van de geparkeerde auto’s aan de overkant van de straat. De uit Roemenië afkomstige Giurgiu groet joviaal. De kille reactie van de buurman staat volgens Giurgiu model voor de afstandelijke houding van Nederlanders. Hij denkt dat zijn buurtgenoten het extra moeilijk maken door problemen te negeren: “Als ik een dronkenlap zie dan praat ik even met hem en kijk ik wat hij wil. Als je zomaar doorloopt, negeer je de problemen en loop je de kans dat je een klap krijgt.”
No Comments