Door Maarten Kolsloot
Tour de France winnaar Floyd Landis is onschuldig. Dit is in ieder geval de boodschap die het ‘Floyd Fairness Fond’ de wereld in stuurt. Een ‘fairness fond’, klinkt als Floyds eigen paramilitaristische organisatie. Free Floyd. Hij moet vrij. En snel als het kan. Floyd is immers onschuldig en die onschuld gaat hij bewijzen voor een driekoppige arbitragecommissie in Malibu, Californië.
Via het Courtroom View Network (CVN) zijn de hoorzittingen live te volgen. Om negen uur plaatselijke tijd gaat de camera aan. Een voor een betreden de betrokkenen de rechtszaal. Zouden beide partijen door een deur kunnen dan zou dat niet lukken: de rechtszaal heeft veel weg van een bruin gemeubileerde bezemkast. De sporter verantwoordelijk voor de meest opmerkelijke Tour-comeback van de laatste vijftien jaar moet zich hier verantwoorden. Een laag plafond en zwarte bureaustoelen in plaats van spitse bergtoppen en uitzinnige wielerfans.
Laptops en flessen water staan tussen microfoons en stapels papieren. Landis zelf schuift ook aan, in een smetteloos zwart pak, zwart hemd en met een zwarte das. Vaak kijkt hij schijnbaar onaangeroerd toe, bij een sterke zet van zijn advocaat lacht hij breeduit.
Cynthia Mongongu wordt door Landis’ verdediging flink doorgezaagd. Wat deed de analiste in het Franse lab van Châtenay-Malabry? Was ze eigenlijk wel capabel?
Maurice Suh, Landis’ advocaat, begint het verhoor met enkele verplichte nummers. Hoe heet u en klopt uw personeelsnummer? In 2001 kwam Cynthia bij het lab. “Dus dit was uw eerste baan”, reageert Suh. Oui, Yes, spreekt de vertaalster. De eerste punten worden door Suh op het bord gebracht: een beginner aan de slag met peperdure plas. Dat zit niet goed.
De vertaalster heeft evenmin een makkelijke ochtend. Want wat is het verschil tussen precision en exactitude? Het blijken synoniemen voor accuracy te zijn. Precisie, juistheid of stiptheid zoals u wilt. Met meer precisie zou Cynthia’s geheugen gebaat zijn: werkte ze nu wel of niet op vijf januari? Een ‘onschuldige fout’ is zo gemaakt. Vijf januari, het is al even geleden, verontschuldigt Mongongu zich. Suh toont zelfs enig begrip, het menselijk geheugen is feilbaar, zolang die feilbaarheid Floyd vrijpleit.
Naarmate het verhoor vordert, slaat Suh bressen in Mongongu’s betoog. De apparatuur waarmee ze werkte functioneerde niet naar behoren en de analiste wist dat het tweede buisje, de b-staal, van Landis was. Een vooringenomen laborante: die nagelt Suh zo aan een paal. Wielerfans die in wonderen geloven beleven gelukkige minuten: de onsterfelijke Floyd is ook in de gerechtelijke afd(w)aling de sterkste. Jammer dat Greg Lemond daar enkele uren later anders over dacht.
Zie ook: “LeMond steals the show, accuses Landis camp of harassment” http://www.mercurynews.com/breakingsports/ci_5925026?nclick_check=1
No Comments