De veertiende Giro-etappe. Van Cantù naar Bergamo.
Bij het begin van de uitzending op het Belgische Sporza voel ik tegenzin. Wat mij betreft kan de etappe net zo goed van Epo naar Groeihormoon, van Sodom naar Gomorra of van de Top rechtstreeks het Ravijn in voeren.
De veertiende Giro-etappe. Toch de televisie maar weer aangezet. Want dat doen fans. Die denken niet na, die doen gewoon, die volgen hun helden, klappen, zwaaien en begroeten een misstap van hun favorieten met een mengeling van medelijden, ontzag en vergevingsgezindheid. Aan het begin van de etappe leek deze gedachte mij onmogelijk. Riis, Basso, Ullrich, Landis, Zabel en kornuiten waren voor mij niets minder dan berouwvolle huichelaars, de sport tot haar trieste einde veroordeeld. Basta.
Maar wat staat er vandaag op het programma? Meer informatie vind ik op de website van de Giro. Optimisme troef in het Italiaanse webdomein. In vijf talen worden Petacchi vandaag grote kansen toegedicht. Weliswaar zitten er twee beklimmingen in het parcours, maar die kan ‘il gentilhuomo velocista’, de gentleman sprinter, aan. Dus ook een bergpas van 26 kilometer. Dat zullen we wel eens zien. De beklimming van de Passo di San Marco is in volle gang als de uitzending van Sporza begint. Een kopgroep ligt 60 seconden voor. De grote favorieten zitten in het peloton, tot Garzelli vlak onder de top demarreert. Petacchi is dan al uit beeld verdwenen. Voorspellen is niet eenvoudig.
De beelden zijn mooi, de wedstrijd spannend. Maar is er de afgelopen dagen niet net even te veel gebeurd? De klinische uitleg van Riis vormde het toppunt. Zijn berouw komt wel erg ver na de zonden. Sommigen noemen zijn optreden arrogant. Riis heeft de wielerwereld bedrogen, laten de critici het dan ook klinisch stellen. Hij is de Tourzege niet waard.
Door deze laatste constatering loop ik al dagen met de volgende gedachte rond: Welke slikker wint dan wel? Het podium van de Tour in 1996: 2. Ullrich 3. Virenque. Vult u de rest van de redenering aan.
Sporza commentator Michel Wuyts is niet uit het veld te slaan. De Belgische zender besteedt aandacht aan de dopingzaak ““ naar verluidt negeert de Italiaanse RAI het fenomeen volledig ““ maar ook aan de koers. “Tussen alle dopingverhalen door is dit toch wel aantrekkelijk wat ze hier serveren.” In verbazing schiet zijn stem omhoog. De rit Ãs aantrekkelijk. Renners versnippert over het parcours, rozetruidrager Di Luca die zijn helpers langzaam kwijtraakt. Gilberto Simoni en Stefano Garzelli die inlopen op de leider.
De rit eindigt dramatisch, zoals dat hoort. Simoni wordt vijftig meter voor de streep ingehaald door Garzelli. Garzelli doet dit niet alleen, hij wordt duidelijk geholpen door een motor van de RAI (en dat laten ze wel zien). Een actie die even aan Nico Mattan’s overwinning in Gent-Wevelgem van 2006 doet denken.
De etappe heeft mij ruim twee uur gedwongen niet te bewegen en vooral te kijken. In de uren na de wedstrijd twijfel ik. Is één spannende etappe genoeg om jaren doping ellende weg te vagen? Nee. Dat is het niet. Schoonschip. Harde maatregelen. Generaal pardon. Nieuwe regels. Daar denk ik aan. Maar wie moet dat gaan doen?
Om kwart voor twaalf zendt de BBC Training Day uit. Een film waarin Denzel Washington schittert als keiharde leider van een narcotica-brigade en Ethan Hawke zijn onervaren assistent is. De ene na de andere ijzersterke oneliner vliegt over het scherm. Met een klein beetje fantasie vormen Washington en Hawke de voorhoede van de anti-dopingbrigade die nu in actie moet komen.
Eerste advies: “It takes a wolf to catch a wolf”.
Laat dopingzondaars achter de huidige slikkers aangaan.
Tweede advies: “You got to decide whether you are a wolf or a sheep.”
Voor de Nederlandse schapen. Meedoen kan, maar winnen niet.
Derde advies: (voor de volhoudende slikker): “It is ugly, but it is necessary.”
Vierde en laatste advies (voor de wanhopige WADA-laborant):
“It is not what you know; it is what you can prove.”
Vergeet termen als ‘uit de wind houden’, ‘flikken’, ‘linkeballen’ en ‘combine’.
Dit zijn de echte wielerwijsheden.
Je moet je kruid niet te vroeg verschieten met klassecolumns als dit… we moeten nog een paar dagen.