Hoe een simpele zin beweging kan veroorzaken. “Vote Bonds” is genoeg om mij uit onderuitgezakte bankposite te laten springen. “Vote Bonds”, dat kan ik niet onbeschreven voorbij laten gaan. De campagne voor Bonds All Star verkiezing laat een vieze smaak achter.
Onder haar oranje cowboyhoed lange blonde haren. In haar linkerhand een microfoon met opschrift ‘FSN’. Zij is de verslaggeefster die voor FSN Bay Area in het stadion van de San Francisco Giants supporters ondervraagt. “Did you vote for Barry?”, vraagt ze aan een jongetje beplakt met logo’s van de All Star Game. “Yes” zijn kordate antwoord. Barry is Barry Bonds, de linksvelder van de San Francisco Giants.
De All Star game is het zomerse hoogtepunt van de honkbalcompetitie waarbij de beste spelers van de National League en de American League elkaar bestrijden. De league die wint heeft thuisvoordeel bij de World Series in oktober. Bonds kan nog wel een paar stemmen gebruiken om in het All Star team van de National League verkozen te worden.
Enfin.
Vote Bonds.
Het is een heuse campagne op de website van zijn club.
Een campagne om Bonds een All Star te maken.
All Star.
Bonds is op jacht naar het homerunrecord van Hank Aaron. Met 749 homeruns is hij daar nog zes van verwijderd. Bonds is een ster en goed presterende sterren horen in het All Star Team. Met zijn 15 homeruns en .494 on base percentage hoort hij daar in 2007 nog steeds bij. Maar Bonds is ook de man die jarenlang anabole steroïde zou hebben gebruikt. Weinig mensen die daar nog aan twijfelen na de publicatie van Game of Shadows in 2006.
De voorzitter van de honkbalbond grijpt niet in, of kan niet ingrijpen: de regels voor het gebruik van spierversterkende middelen zijn pas in 2004 bijgesteld. Nu kan de Major League een speler schorsen. Bonds kan voorlopig niet worden geschorst voor wat hij voor 2004 verkeerd deed.
Als Bonds de stad verlaat roepen de mensen ‘boe’ en zijn er bordjes met een zwarte ster die model staan voor de anabolen die hij gebruikte. De fans in San Fransisco volgen hun ster nog steeds blindelings.
Dat is misschien raar, want zouden ze in San Fransisco van bedrog houden? Vast niet, maar was er in de jaren negentig een alternatief? Greep iemand in? Nee. Alle Amerikanen vonden het prachtig. Sammy Sosa, Mark McGwire en Barry Bonds waren helden van een heel land. Ze deden dingen die niemand eerder deed. Daar was een simpele reden voor: niemand deed het eerder omdat het zonder hulpmiddelen niet kon.
De schrijvers van Game of Shadows lieten zien hoe iedereen kon zien dat Bonds gebruikte. Zijn fysieke verschijning veranderde drastisch (van slank en gespierd naar fors en opgeblazen) en zijn prestaties verbeterden spectaculair op relatief hoge leeftijd.
Iedereen kon zien dat er iets niet klopte, maar fans, eigenaren en officials droomden liever weg. Zomers vol fantastische sportprestaties: die herinnering gooi je niet zomaar weg. (Waar hebben Europeanen dat overigens eerder zien gebeuren?) Zomers vol miljarden winsten overigens ook niet. Nu zit de competitie op de blaren: een besmeurde ster die door honderdduizenden goedgelovige fans op handen wordt gedragen. Wat kun je daar tegen doen? Snel op landgenoot Andruw Jones stemmen: die staat een plaats onder Bonds in de verkiezing.
No Comments