Michael Rasmussen verdient beter dan de Rabobank
Door Tjeerd Meester en Maarten Kolsloot
Michael Rasmussen. Zo ben je de Nieuwe Deense Tourheld en zo ben je de Nieuwe Deense Schlemiel. De ploegleiding van de Rabobank wist al langer van zijn leugens, maar greep niet in.
Rasmussen heeft gelogen over zijn verblijfplaats. Maar hebben medewerkers van de Rabobankploeg ook gelogen over hun kennis? Dat is belangrijk omdat dit laat zien dat eigenbelang ook een rol speelt. Als er al veel eerder bekend was dat Rasmussens gedrag niet in de haak was, dan is het late ingrijpen alleen een manier om zelf een schoon straatje te houden. Rasmussen eruit als zondebok, de ploegleiding als trotse ridder op een schoon wielerpaard.
Een ander merkwaardig aspect aan “de zaak Rasmussen” is de tweeslachtigheid in het handelen van de ploeg. Theo de Rooij wist ervan, waarna niemand iets ondernam, totdat Davide Cassani zo scherp was om een saaie etappe met zijn kennis over Rasmussens verblijfplaats op te fleuren. Vervolgens wordt de Deen door de ploeg eerst verdedigd en daarna alsnog de laan uitgestuurd.
Rabobank presteert het hier om het slechtste uit de keuze tussen een etterend geweten (een liegende Rasmussen de hand boven het hoofd houden) en een schone wond (Rasmussen uit de Tour weren) te combineren. Het werd een etterende wond die ook nog openspoot omdat de Deen zijn dunne nek in de publicitaire strop van de gele trui had hangen.
Doping is het meest gevoelige onderwerp in de wielersport. De sport verkeert in een paranoïde staat waarbij iedere vervuilde paracetamol het einde van een wielercarrière kan inleiden. Iedere verdachtmaking, iedere roddel heeft ingrijpende gevolgen. En met die kennis rommelde de Rabo-leiding rustig door.
Verdient de Raboploeg niet nog meer kritische noten? Hoe goed zijn de resulaten van de Raboploeg in de laatste jaren? Mentsjov won twee keer de Vuelta, waarbij een keer in een sterk gedevalueerd veld en een keer na de uitsluiting van Heras. Wat zijn de echte succesverhalen van de Raboploeg in de laatste jaren? Michael Boogerd, Oscar Freire en Erik Dekker. Maar hoeveel overwinningen leverde dat op? Het best rendeert de Spaanse aankoop van de Nederlandse miljoenenploeg. Daar kunnen kunnen ze bij Ajax nog wat van leren.
Maar waar zijn de grote resultaten van de renners in het voorjaar? Natuurlijk was er winst in de Gold Race (Dekker & Boogerd, waarvan de laatste ook al weer 6 jaar geleden) en Milaan-San-Remo (Freire, 2x), maar waar blijven Parijs-Roubaix en de Ronde van Vlaanderen? Vaak wordt een plek bij de beste tien als een goede prestatie gezien, maar wordt de Rabobank daarmee niet veel te soft beoordeeld? Jonge toppers in de dop als Mollema en Dekker verdienen zonder aarzeling het voordeel van de twijfel, maar alleen gele truien en overwinningen in de zwaarste wedstrijden maakt hun bijdrage aan het imago van de Raboploeg aanzienlijk.
De ploeg verdient meer. Ook een harder oordeel over de geleverde prestaties. Slechte beslissingen zijn de maat voor de ploegleiding en klinkende overwinningen die voor de renners. Gemeten langs beide latten houden renners en bestuurders hun neus op dit moment niet boven water.