Lees Maarten

Washington, 22 november – Hoge sportieve verwachtingen blijken een zware last voor de ijshockeyers van de Washington Capitals. Na een redelijke competitiestart bungelen ‘The Caps’ met dertien punten uit twintig wedstrijden onderaan de ranglijst van de Eastern Conference. Kaartjes voor wedstrijden van de Capitals zijn daardoor niet de meest gewilde in de stad, al nemen zo’n 12 duizend fans de moeite om naar de wedstrijd tegen de Atlanta Trashers (20 punten uit 20 wedstrijden) te kijken. Bij kijken blijft het dan ook. De meeste aanwezigen dragen onder hun wijde ijshockeyshirts een tijdbom gevuld met cynisme. Ieder volgend tegendoelpunt zet de bom op scherp.

De prestaties van een Amerikaans sportteam hebben geen enkele invloed op de bombastische presentatie van de spelers. Vlak voor de wedstrijd dimmen de lichten en verschijnen de namen van de Capitals op het gigantische scorebord dat hoog in de hal hangt. “And now, yourrrr WwwwAAAshinggton CAAAAApitAlsss.” De speaker verandert iedere naam en ieder zelfstandignaamwoord in een test: zo’n zwaar mogelijke stem in combinatie met een zo lang mogelijke uithaal.

Na twintig seconden in de eerste periode moet Capitals verdediger Jeff Schultz ingrijpen. Hij mag naar de strafbank wegens ‘hooking’. De Captials verdedigen zich met een man minder knap en krijgen langzamerhand de overhand. Het is moeilijk om te geloven dat dit soepel combinerende team zulke slechte resultaten behaalt. Coach Hanlon verklaart na de wedstrijd dat zijn ploeg aan de wedstrijd begon met “geloof in het feit dat dit de avond is waarop het gaat gebeuren.” Dat geloof groeit met de minuut en na zeven minuten in de tweede periode weet vleugelspeler Ovechkin te profiteren van een overtalsituatie. 1-0. Na de goal kunnen de Capitals niet echt doorzetten, een grotere beloning voor alle kansen uit de eerste periode zit er niet in.

Halverwege de tweede periode schalt van vlak onder de dakrand een rauwe stem door de hal. Kó-vùl-tsjuk, you suck! De kreet is gericht aan Kovulchuck, de aanvaller van de Atlanta Trashers. Nog geen minuut later weet Kovulchuck zich handig vrij te spelen en schiet hij de 1-1 binnen. Zijn goal is een zachte beet in de nek van de prooi. Met een man meer op het ijs komt Atlanta in de 37e minuut op voorsprong. Er stroomt nu bloed uit de Atlanta’s prooi , een derde tik, hoe zacht of ongericht ook, zal de genadeklap zijn. Aan het einde van de tweede periode krijgen de Capitals een paar aardige mogelijkheden. De spelers bewegen moeizaam, spelen de puck slordig rond en vlak voor het einde van de periode volgt de genade klap. Havelid tikt de 1-3 binnen en de wedstrijd is gespeeld.

Er volgt nog een periode, maar de toeschouwers zijn met heel andere zaken bezig. De Capitals stevenen op hun negende nederlaag in tien wedstrijden af. Iemand moet optreden. Een dikke man aan de rand van de bovenste stadionring – zijn buik tegen de boarding geklemd – brengt zijn handen naar z’n mond en brengt een langgerekt ‘Fire Hanlon’ voort. Met tussenpozen – doelpunt no. 4 en doelpunt no. 5 dienen als dirigent – zwelt het spreekkoor aan. Hanlon mag ophoepelen als het aan Joe Sixpack ligt.

In het programmaboekje werden Hanlon’s verdiensten nog uitgebreid geprezen. Hij verdedigde het doel in 477 ijshockeywedstrijden en coacht de Capitals sinds december 2003, ‘a team that has developed a reputation as one of the NHL’s hardest working clubs’. Voor de volgende editie mag de redactie aan het werk: ruim twaalf uur na de nederlaag staat Hanlon op straat. Ook in Washington telt de stem van het volk.

Over de Capitals:

* De Capitals drongen alleen in 1998 door tot de finale om de Stanley Cup. Na vier opeenvolgende nederlagen was de Cup voor de Detroit Red Wings.

* Coach Hanlon stond als keeper Wayne Gretzky’s eerste doelpunt toe.

* De ijshockeyploeg van de Amerikaanse hoofdstad speelt in het 18 duizend stoelen tellende Verizon Center dat eveneens onderdak biedt aan de basketballers van Georgetown University, de Washington Wizzards en de basketbalsters van de Washington Mystics.