In: Het Parool, maandag 17 november 2008
ZRC Herenmarkt verloor voor de negende keer op rij. Dat resultaat zorgde wel voor een record. ZRC is de eerste club in district West 1 die dit seizoen meer dan tachtig tegengoals moest incasseren. De teller staat inmiddels op 88. Sportclub Nieuwendam in de vierde klasse B blijft op gepaste afstand: negen gespeeld, 78 tegendoelpunten. Sebastiaan van Dijk (3) , Michael Brugel (4) en Martijn Mekawi (2) zorgden namens UNO voor de doelpunten. Dat er na rust nog maar vier keer werd gescoord, lag vooral aan de slordige afwerking van de aanvallers. Een tiende doelpunt werd wegens buitenspel afgekeurd.
Zaterdag vijfde klasse b
HOOFDDORP – VV UNO uit Hoofddorp speelt in de kelder van de vijfde klasse. Nu mag dat nog. In het eerste seizoen staat alles in het teken van de opbouw.
Diep weggedoken in zijn blauwe clubjas zoekt secretaris Paul Hillebrand beschutting tegen de wind die op sportpark Toolenburg vrij spel heeft. Hij duwt tegen een klein wagentje dat dikke kalklijnen op het hobbelige gras zet.
Secuur werk op het zestig meter brede en honderd meter lange hoofdveld. Kleiner mag niet van de KNVB. Groter kan niet: nu past er op de hectare grond die UNO ter beschikking staat nog nét een trainingsveld.
Al dat passen en meten is af te zien aan de velden. Ze ogen als de gehavende huid van een lapjeskat. De rechtsbuiten loopt op een donkerkleurige strook die bij veel regen in een modderpoel verandert. Vorig jaar stonden daar nog struiken. De afwatering is niet optimaal.
Tussen hoofd- en traningsveld ligt de lichtgroene ‘graspitch’ van cricketclubs Qui Vive en de Kikkers. UNO trok de lijnen er zo omheen dat er nog net ruimte is voor een trainingsveldje van dertig bij tachtig meter. Hierop moeten ongeveer tweehonderd jeugdspelers trainen. En dat valt niet mee.
Trainer Joop Lamers overziet het met een brede lach. Nog geen maand is hij trainer van UNO. De ogen van de vijftiger glinsteren als hij aan zijn jonge spelersgroep denkt. Met stevige Haagse tongval zegt hij dat de spelers nog wat ‘druistig’ zijn. Dat wil zoveel zeggen als slordig in de verdediging en slordig voor de goal.
Nu mag het nog. Volgend jaar wil Lamers hogerop. Met betere spelers en een tweede elftal, zodat de doorstroming beter wordt.
Lamers beseft echter wel dat UNO een club in opbouw is. De lichtmasten staan net overeind en de dug-outs zijn besteld. Naast het veld liggen onder oranje zeilen de houten delen van het nieuwe clubhuis. Trainingsmateriaal ligt opgeslagen in een zeecontainer.
Als het zover is, zal Lamers de eerste elftalspelers aanmoedigen het clubhuis te helpen schilderen. Een club in opbouw, daar moeten ook spelers en trainer een steentje aan bijdragen, vindt Lamers.
Hulp is er genoeg. Op woensdag traint het eerste elftal op het kunstgras van SCW in Rijsenhout en ook de middenstand komt over de brug. Zo’n tien reclameborden hangen al langs de lijn. De volgende vijf zijn onderweg. Bij de sportschool aan de overkant mogen de spelers aankloppen als het slecht weer is. Het clubhuis werd geschonken door de tennisvereniging uit Abbenes. Tegenprestatie: honderd tennisballen in lichtblauw, de clubkleur van UNO.
Voorzitter Paul Peters kijkt tevreden toe. Het eerste elftal wint. De vereniging staat stevig in de steigers. Nu nog de juiste morele orde. Die tienjarige E-pupil, die ten overstaan van zijn trainer twee keer het woord ‘kanker’ uit zijn mond liet ontsnappen, is geschorst. “Tot het gedrag verbetert,” vertelde Peters aan de ouders. UNO is een club voor de jeugd, maar wel een club waar men respect voor elkaar heeft.
Precies zoals bij de oprichting is bedacht en afgesproken.
No Comments