Kiezers over de drempel in St. Albans
Een politicus in St. Albans heeft twee dingen nodig: gezonde benen en een voorliefde voor praten. Dat laatste is voor een politicus niet ongewoon, het eerste pure noodzaak: adverteren op televisie mag niet, media-aandacht is er nauwelijks en de enige manier om je boodschap aan de man te brengen is door pamfletten te verspreiden en bij de kiezers aan te kloppen.
Voor Geoff (lid van de 58-koppige Council van Hertfordshire County), Tom (district Councillor voor St. Albans) en ondergetekende ziet zo’n avond er vaak als volgt uit.
Rond 18.10 meldt Tom zich in Marshalswick North, een wijk aan de noordrand van St. Albans. Tom, middelbare leeftijd, keurig grijs pak, zwart gepoetste schoenen met een bruin motief op de wreef, werkt in London in de bouw en kan niet wachten om te beginnen met zijn ronde langs de deuren: om 4.45 gaat zijn wekker weer. Onder lichte druk van Toms ongeduld gaat Geoff nog een keer na of de routes wel kloppen en deelt de adreslijsten en bijbehorende folders uit. Vervolgens gaan we op pad.
De sociale en economische omstandigheden van de bewoners kunnen soms per straat of zelfs per huis sterk verschillen, maar over het algemeen kloppen we (regelmatig ontbreekt de deurbel) aan bij de Engelse middenklasse.
Een oudere vrouw – ‘ik ben in de tachtig’ – doet open en vraagt op ik de man op de foto ben. Die man is Geoff, heeft wit haar (al is het een zwart-wit foto) en is de 26 ruim gepasseerd. Nou, bijna, misschien over dertig jaar, zeg ik bleefd. Ze kijkt nog een keer en moet hard lachen. Behalve de onbetrouwbare bussen en de dure taxiritten heeft ze weinig klachten. Haar levenlang stemt ze op de Conservatieven, maar die partij stelt haar teleur. Ze zou naar ons over kunnen stappen, zegt ze. Een kort gesprek volgt, misschien een paar woorden om haar in de goede richting te manoeuvreren en dan op naar de volgende kiezer. Tijd = in de rest van de maatschappij geld, maar hier vooral contact met kiezers en misschien wel net zo kostbaar als de euro of de pond.
Veel mensen zijn niet thuis of zo beleefd om, zodra je het tuinhek achter je dichttrekt, het dubbelgevouwen a-viertje, zojuist bezorgd, alsnog uit de bus te trekken. Op het papier glimlacht Geoff ze tegemoet, onder een oranje kop “We called to see you today”. Op het formulier onder meer “The Six To Fix” (‘Fix our roads and pavements’, ‘Provide more school places’, etc.) en de uitslag van de vorige verkiezingen. Centrale boodschap: “It’s a two horse race here!” Bij de vorige verkiezingen kreeg Labour in het district van Geoff (bestaande uit de wijken Marshalswick North, Sandridge (een klein dorpje) en Jersey Farm (een wijk waar je vanaf de rand uitziet op weilanden) ) 1054 stemmen. Ruim minder dan de Conservatieven (2232) en Geoffs Lib Dems (2359).
De mensen die de deur wel openen, vormen een veelkleurige dwarsdoorsnede van de bevolking. Sommigen lachen vriendelijk, zeggen dat ze al hun hele leven Conservatief stemmen en sluiten lachend de deur. Sommigen zeggen beleefd nee en sluiten de deur (dat zijn er overigens heel weinig, bijna iedereen luistert voor korte of langere tijd), sommigen klagen over de slechte wegen en sommigen denken dat je een pizzabezorger bent. Veel mensen zijn boos over het declaratiegedrag van de Brits parlementsleden (zie vorige post) en hebben geen vertrouwen meer in de politici die hun land besturen.
Een man van middelbare leeftijd, bril, kortgeknipte witte baard, zilveren ketting om zijn nek, pakt het anders aan. Hij opent de deur een halve meter, zwaait bezwerend met z’n vinger van ‘nee’, vervolgt met ‘we don’t do that’ en bedenkt zich. De deur gaat nu helemaal open. “By the way. You should be ashamed to be here in the first place. You are scum. You never show up, only when you need our vote.” Ik stamel iets over “we dó work for you Sir”, maar dat is precies verkeerd. “Work, work, work….” Met het stoom uit z’n oren laat ik ‘m achter. Tijd=geld.
June 3rd, 2009 at 22:45
Maarten, Hoe ondankbaar soms, word je eerst al veel ouder geschat, en bestaat er over werken een misverstand…. Maar de peilingen staan gunstig, troost! En die boosheid gaat in rook, lees stoom, op!