Op campagne met Bobby Kennedy in “The Last campaign”
Over de politieke talenten van de Kennedy’s wordt vaak gediscussieerd. Centrale vraag: hoe goed waren ze nu echt? Over de kwaliteiten van Robert ”Bobby” Kennedy is weinig twijfel. Hij verbond het land in het voorjaar van 1968 op het hoogtepunt van de sociale onvrede en onrust. Op 6 juni 1968 stierf met hem de hoop op een nieuwe morele leider in een tijd van crisis.
In “The last campaign: Robert F. Kennedy and 82 days that inspired America”, komen de jaren zestig heel dichtbij. Van Kennedy’s kandidaatstelling op 16 maart 1968 tot aan zijn dodd op 6 juni voltrekken de gebeurtenissen zich als in een achtbaan. Thurston Clarke is in staat om je te laten voelen wat Kennedy gevoeld moet hebben en je te laten zien wat hij zag. De mensen massa’s die hem toejuichden, de politieke uitdagingen waar hij voor stond, de gekte en de rouw na zijn dood. Allemaal met gevoel voor detail beschreven. Pagina’s vliegen voorbij en steeds wordt één gedachte verstevigd: “Waarom werd óók hij vermoord?”
Misschien lijkt ook Bobby Kennedy veertig jaar na zijn Presidentsrace wel beter dan hij was, maar de tientallen quote’s, toespraken en ideeën die aangehaald worden, maken twijfel aan zijn politieke talent overbodig. Hij was goed.
Soms passen zijn woorden direct in moderne discussies - zoals de roep om een einde aan de oorlog in Vietnam, direct vertaalbaar naar Irak/Afghanistan - soms zijn ze mooi en de moeite waard om te herlezen, herleven en te koesteren. Een kleine introductie ter afsluiting. Daarna: kopen en lezen.
“It must be understood that the building of a truly integrated society depends on the development of economic self-sufficiency and security in the communities of poverty, for only then will the residents of these areas have the wherewithal to move freely with the society.”