Lees Maarten

Gepubliceerd in Het Parool op zaterdag 26 september 2009

AMSTERDAM – Praten over vrouwenvoetbal bij AFC stond jaren­lang gelijk aan vloeken in de kerk. Maar de tijden lijken te ver­anderen.

Het eerste exemplaar van de presentatiegids van de club werd on­langs in ontvangst genomen door twee vooraanstaande voetbalvrouwen: Marleen Molenaar (manager AZ) en Daphne Koster, de aanvoer­der van het Nederlands elftal. En op 20 november organiseert supportersclub The Reds een discussie over de status van vrouwenvoetbal bij AFC. Kan de sterke groei van die sport door AFC genegeerd worden?

Het was een kenmerkend moment tijdens de uitreiking van de presentatiegids, toen AFC-voorzitter Machiel van der Woude subtiel ver­woordde dat vrouwen zich bij de club mogen melden, maar dat zij dan met liefde naar SC Buitenveldert worden verwezen.

Het blijft dus een beladen onder­werp. Hoewel AFC’ers normaal gre­tig over hun club vertellen, stokt het gesprek over vrouwenvoetbal soms snel. Vooral onder de oudere leden ligt de komst van vrouwen in voetbaltenue nog gevoelig. Van der Woude: “Maar wat vroeger totaal onbespreekbaar was, dringt zich door de ontwikkeling van het vrou­wenvoetbal nu meer op.” Bestuurs­lid Ronald Koster: “Binnen het be­stuur zijn er inmiddels zowel voor-als tegenstanders.”

Chris Schröder, statisticus van AFC en zestig jaar lid, staat open voor verandering. “De discussie wordt uit haar proporties getrok­ken. Ik ben niet tegen damesvoetbal. Als er meisjes op het veld staan, wat kan mij het schelen, laat ze lek­ker ballen! Maar waar moeten we naar toe? Het is een organisatorisch probleem. We zitten hartstikke klem.”

Dat argument valt vaker in de dis­cussie over vrouwenvoetbal bij AFC. De club heeft met 1800 leden en 107 elftallen nu al moeite om ruimte voor wedstrijden te vinden. Van der Woude: “Als je het niet waar kunt maken moet je er niet aan be­ginnen. Onze ‘buurvrouw’ Buitenveldert is een prachtige club, die is er op ingesteld.”

Sylvia Gehring, al jaren organisa­tor van het vrouwendiner, moeder en echtgenote van prominente AF­C’ers, noemt de eventuele komst van vrouwenvoetbal een goede ont­wikkeling. “Het is volkomen eigen­tijds en het gaat er ook een keer van komen, denk ik.”

“Dat vrouwen nu bij AFC geen lid zijn betekent overigens niet dat het een of andere gereformeerde ge­meenschap is waarin vrouwen geen inbreng hebben. Vrouwen hebben binnen AFC altijd een behoorlijke rol gespeeld, bijvoorbeeld in de jeugdcommissie en bij de organisa­tie van evenementen. Dat ik geen lid ben maar donateur, is voor mij geen punt.”