Dick Krommenhoek en De Zuidvogels: moeizame start, verlies bij Swift
Dick Krommenhoek was vorig jaar na het kampioenschap in de tweede klasse met Swift toe aan een nieuwe stap in zijn carrière. De Zuidvogels bood die nieuwe kans. Meer geld en betere spelers maken dat Krommenhoek aan promotie naar de hoofdklasse mag denken. Met veteraan Dennis Gerritsen en Danny Mostaard in zijn ploeg heeft Krommenhoek bovendien de topscoorders uit de eerste klasse van vorig jaar tot zijn beschikking. Doelpunten en succes gegarandeerd, zo leek het vooraf.
Een gemakkelijk seizoen is het tot nu toe echter niet. In Huizen krijgt Krommenhoek van het talrijkere publiek meer kritiek dan in de hoofdstad. Daar gaat hij kalm mee om, kritiek is goed, zolang het niet te persoonlijk wordt, zegt hij. Het zijn tot nu toe de spelers die het zichzelf moeilijk maken. Zijn selectie herbergt veel spelers die al op een hoger niveau speelden dan die bij Swift, ambitieus zijn en daardoor meer verwachten. Het teleurstellende spel dat De Zuidvogels tot nu toe speelt, kunnen ze maar moeilijk verteren. Bij een slechte pass, of een slechte wedstrijd mokken ze en kijken ze naar zichzelf. Het teambelang verdwijnt uit het oog.
Krommenhoek kijkt zaterdag meestal kalm toe. Tot Swifts gelijkmaker, na een uur spelen, ziet hij hoe zijn Zuidvogels als een team spelen. Na de achterstand is dat voorbij. Krommenhoeks uitroep kort na de 3-1 is kenmerkend: “Het kan nog steeds, blijf er in geloven”, roept hij zijn spelers toe. Dat geloof is nu juist een van de problemen van De Zuidvogels. De spelers laten hun ongenoegen blijken, delen her en der een tik uit, ook als Krommenhoek ze vanaf de bank bijstuurt en onder meer Jan Hessing uit zelfbescherming wisselt. Dat samenspel misschien meer oplevert, gaat aan de meeste Zuidvogels voorbij.
Ondertussen kost dat negativisme ook wat. Naast punten, is het spel van veteraan Dennis Gerritsen daar een voorbeeld van. Hij zwerft zaterdag over het hele veld, van links achterin tot in de spits. Alsof hij rollen opvult die anderen niet aannemen. Gerritsen: “We zijn geen team, we doen niet alles voor elkaar en dan verliezen we. De spelers hebben geen acceptatiegrens voor elkaars commentaar, zo wordt dat van mij ook niet geaccepteerd.” Dat lijkt een gemiste kans, Gerristens ervaring in het profvoetbal is bruikbaar, ondanks zijn matige spel van zaterdag. De gevolgen laten zich voelen. Gerritsen: “Als er niet naar me geluisterd wordt, dan houd ik mijn mond, maar het heeft invloed op me, ik ga er slechter door spelen.”
Krommenhoek erkent dat zijn spelers zich niet over tegenslagen heen zetten en hij belegde al meerdere praatsessies. Doorgaan is de enige oplossing. “Ik heb vandaag positieve punten gezien, maar als het resultaat nul-komma-nul is, kun je niet zeggen dat praten zin heeft. Van een nederlaag als vandaag lig ik letterlijk wakker. Mijn spelers werken zich een slag in de rondte, op de training is er plezier, maar in de wedstrijd komt dat er niet uit. Ik blijf de nadruk leggen op onze kwaliteiten. We blijven knokken en met een paar overwinning krijgen we weer vertrouwen.”