De veertiende Giro-etappe. Van Cantù naar Bergamo.
Bij het begin van de uitzending op het Belgische Sporza voel ik tegenzin. Wat mij betreft kan de etappe net zo goed van Epo naar Groeihormoon, van Sodom naar Gomorra of van de Top rechtstreeks het Ravijn in voeren. (more…)
In de Zwanestraat vraagt een jonge serveerster zich af waarom twee studenten in de koude wind op het terras blijven zitten. Tja. Wie zal het zeggen. Het duo is zo te zien wel tegen een beetje wind bestand. Zij in een donkere, pluizige trui met rits, blonde staart wapperend in de wind, hij – keurig jasje en dik blond haar dat hij met haastige streken uit z’n gezicht probeert te houden, tevergeefs. Ze bestellen – vers sap en cappuccino – en bespieden de passanten. Hoewel, bespieden valt het eigenlijk niet te noemen. Twee studenten die ruim bemeten in de smalle straat zitten, het zal niemand ontgaan. (more…)
Door Maarten Kolsloot
Tour de France winnaar Floyd Landis is onschuldig. Dit is in ieder geval de boodschap die het ‘Floyd Fairness Fond’ de wereld in stuurt. Een ‘fairness fond’, klinkt als Floyds eigen paramilitaristische organisatie. Free Floyd. Hij moet vrij. En snel als het kan. Floyd is immers onschuldig en die onschuld gaat hij bewijzen voor een driekoppige arbitragecommissie in Malibu, Californië. (more…)
Naast het stadion van Standard Luik staat een groot café. We zijn de enige bezoekers. De eigenaar draagt een wit hemd, en serveert cappuccino en cola. C’est chaud. Vol trots laat hij het reusachtige beeldscherm in de grote zaal van het etablissement zien. Markus Zberg rijdt voorop in het peloton, het lijkt alsof hij zo de kroeg binnenfietst. Onrustig geluid vult de lege zaal. Voor het café trekken toeterende auto’s van de reclamekaravaan voorbij. Over anderhalf uur komen hier de renners langs maar het lijkt alsof ze ieder moment kunnen passeren. Politiewagens staan met knipperend zwaailicht dwars op de straat. Geen auto komt er meer langs, de gendarmerie heeft de wegen hermetisch afgesloten. Alle ruimte voor de renners, ook als ze er nog niet zijn. (more…)
Gisteren hing EénVandaag presentator Ferdinand Fransen nog groggy in de touwen. Plastisch chirurg Edwin van Onselen diende hem op sterke wijze van repliek. Maar EénVandaag sloeg terug: “Het Slingerland ziekenhuis blijft erbij. Plastisch chirurg van Onselen heeft het overlijden van een patiënt niet gemeld.” Het ziekenhuis gaat de zaak onderzoeken. (more…)
Wat Pauw en Witteman kunnen, kunnen wij beter. Dit moet ongeveer de gedachte zijn geweest toen EénVandaag zich op de zaak van Edwin van Onselen stortte, de plastisch chirurg die volgens de nieuwsrubriek een tweede dode op zijn geweten heeft. Van Onselen als malafide rommelaar, daar kon presentator Ferdinand Fransen mee scoren. Helaas was het boterzachte bewijs niet bestand tegen het fileermes van de dokter. (more…)
Op de racefiets, tussen Yde en Vries. Van huis gegaan met een reserveband, als een opgevouwen ballon bungelend in mijn achterzak, maar zonder bandenlichters en pomp: onnodige ballast. Even buiten Vries een luid gesis, binnen vijf tellen ratelt mijn velg over de straat. Lek. Ik kijk om me heen. Aan de overkant een verlaten fietspad, enkele honderde meters voor me een rotonde. Dan maar lopend verder. Nog geen minuut later komt een fietser in het zicht. Rug horizontaal voorover, blitste Oakley bril op de neus. Haastig steek ik de straat over en roep de man. Hij wil wel helpen. Vette zwarte vingers wurmen de band op z’n plaats. Gert-Jan is op weg naar zijn vriendin in Tubbergen, nog honderd kilometer te gaan. Hij stuurt mijn onhandige vingers bij waar nodig, iets verder de band omhoog, ja, iets meer lucht, iets omhoog – en klaar ben ik. (more…)
Interessante politieke debatten halen de voorpagina’s van kranten. Dat is niet verbazingwekkend: een inhoudelijk debat is nieuwswaardig en kranten brengen nieuws. Maar in de door Geert Wilders aangezwengelde discussie over loyaliteit en integriteit – zou dit ook in het ‘samen’ motto passen? – is de inhoud niet het belangrijkste nieuws. Het debat zelf wordt het nieuws, de inhoud lijkt er niet toe te doen. Wilders uiterlijke kenmerken zijn belangrijker dan zijn inhoudelijke opvattingen. (more…)
Door Maarten Kolsloot
Bram Moszkowicz werd maandag in de gelegenheid gesteld om in een live televisie-uitzending zijn verhaal te doen. Of Moszkowicz ook van een ‘kans’ kon spreken is de vraag. Krantenkoppen als ‘De raadsman en het grote complot’ (de Volkskrant, 20 februari) en ‘Moszkowicz als advocaat van zichzelf’ (NRC Handelsblad, 20 februari) geven eerder het beeld van een paranoïde rasverdediger. De kans van de live-uitzending werkte als een boemerang die met grote vaart naar Moszkowicz terugkeerde. (more…)
Donderdagmiddag vocht Feyenoord zijn uitsluiting uit het UEFA-Cup toernooi aan bij het internationaal sporttribunaal CAS in Lausanne. De club beweert dat de oorzaak van de supportersrellen in in het Franse Nancy niet aan de club mag worden toegeschreven. Hooligans kun je immers niet overal aan de hand houden, niet waar? Maar hoe zouden de heren van het internationaal sporttribunaal daar deze donderdagnacht over denken? Gebogen over een goed glas whiskey – ook een verstandig mens doet niet alles op eigen kracht – en met oog voor de merkwaardige omstandigheden waaronder de rellen konden plaatsvinden? (more…)