Lees Maarten

De komende weken zet ik me in voor de Liberal Democrats, kortweg Lib Dems, op weg naar de Europese en lokale verkiezingen van 4 juni. Ik houd me met name bezig met de County verkiezingen in Hertfordshire, waarvoor ik in St. Albans verblijf. Zo voer ik onder meer campagne voor Geoff Churchard - gepensioneerd leraar, en samen met zijn vrouw Janet Churchard m’n gastheer - die al zo’n dertig jaar politiek actief is en bij de vorige verkiezingen krap 100 zetels over had op de Conservatieve kandidaat in Sandridge district.

Vanuit London ben je er met een half uur; St. Albans, midden in Hertfordshire, in het Zuid-Oosten van Engeland. In de tijd van de Romeinen kon de stad qua grootte nog met London wedijveren, maar dat is voorbij. Nu wordt St. Albans door haar 65.000 inwoners met name gebruikt om heen en weer naar London te reizen.

De stad is groen en op het eerste gezicht overheerst het goede leven. Veel groene lanen, ruime huizen en een enkele wijk die met name aan Haren doet denken. (more…)

Maarten Kolsloot

Prestatievoetbal blijft bij de Amsterdamse amateurclub Swift op zondag wellicht toch bestaan. Het opheffen van het eerste en tweede elftal (de selectieteams) gaat veel leden te ver. Op een druk bezochte Bijzondere ledenvergadering kreeg het bestuur zware kritiek op de plannen tot opheffing. Wel wil een meerderheid van de leden de zaterdagtak van Swift tot speerpunt van de vereniging maken. Binnen een week neemt het Swift-bestuur een beslissing. (more…)

Het duurt even voor je verbinding hebt. Het duurt nog langer voor de Fransman op de computer door heeft dat hij zijn hotmail snel moet afsluiten, omdat een ongeduldige Hollander persé Nederland wil horen honkballen tegen de Dominicaanse Republiek. “Vous parlez Français?” Met een bevestigend antwoord begint een monoloog die ik nauwelijks begrijp, maar die mijn corpulente gesprekspartner met genoeg plezier vervult om minutenlang druk gebarend door te praten. Zonder samenhangende respons, en zonder dat hij zijn stoel achter de computer verlaat. Dat dan weer wel. (more…)

Het debat is een half uur voorbij en daar staat Sarah Palin. Op een campagne bijeenkomst met supporters. “She got her confidence back”, klinkt het op CNN. Maar tijdens het debat leek ze toch vooral een lerares die slecht voorbereide lessen serveerde. En was die misplaatste wijsheid nu net niet dat waar Joe Biden voor uit had moeten kijken?

Palin probeerde er alles aan te doen om niet direct op de vragen in te gaan. Hiermee slaagde ze er aardig in om vooral campagne kreten te slaken en niet in te gaan op de kritiek die zij/McCain kreeg.  Met een populistische toon - ze refereerde erg nadrukkelijk aan Joe Sixpack en haar verbondenheid met gewone vrouwen, “hockey moms” - slaagde Palin er deels in om de aandacht van haar onwetendheid af te leiden.

Biden bleef kalm en versprak zich niet. Hij haalde cijfers nauwkeurig aan en richtte zijn pijlen op McCain en meestal niet direct op Palin. Vooraf bestond vrees dat Biden - indien hij zich te vaak direct tot Palin zou wenden en haar met harde aanvallen zou bestoken - vrouwelijke kiezers van zich zou vervreemden. Met de aanval op McCains “maverick” nam hij zonder te noemen ook Palin onder vuur: “maverick” is slechts een campagne slogan was de boodschap.

Palin hield zich met moeite staande tijdens het debat over buitenlands beleid. Palin viel Biden aan. De Senator moest niet te veel terugkijken, maar meer vooruit, klonk het. Hierbij vergat Palin dat wijsheid ook in het verleden kan worden opgedaan, zoals Biden fijntjes opmerkte. Gek genoeg zijn McCains plannen niet veel meer dan permanent achterom kijken: Palin sprak nog steeds van het “winnen” van een strijd in Irak die feitelijk al lang verloren is. Een standpunt dat ook door de huidige regering gehuldigd wordt. Bidens analyses waren van veel hoger niveau dan die van Palin. Zij kwam niet veel verder dan dat ze van Israël houdt. Tja.

Palin maakte een grote fout: tijdens de bespreking van de te volgen tactiek in Afghanistan sprak ze van Generaal McClellan terwijl ze eigenlijk generaal David McKiernan bedoelde.

Biden maakte de meeste indruk toen hij refereerde aan zijn overleden vrouw en kind. Hij weet als geen ander hoe het is om als alleenstaande ouder kinderen op te voeden. Palins claim dat Biden ver van de problemen van gewone Amerikanen staat, was zo in een keer van tafel geveegd. Met een indrukwekkende uithaal.

De eerste polls geven aan dat Biden als winnaar wordt gezien. Dat is leuk, maar 4 november is nog ver weg. De komende twee presidentsdebatten zouden dit resultaat al snel naar de achtergrond kunnen drukken. Voorlopig is de aandacht voor Palin weer even afgeleid van haar tenenkrommende uitspraken over Alaska en Rusland. En dat is de Republikeinen veel waard.

Maar: de verwachtingen voor Palin waren laag en ze heeft het  relatief goed gedaan. Dat is altijd nog wat anders dan een debat daadwerkelijk winnen.

Met Freek de Jonge achter het stuur van lijn 4 is de speciale EK-tram
van het Gemeentelijk Vervoerbedrijf (GVB) in gebruik genomen. De
cabaretier stuurde het oranje beschilderde voertuig van de remise naar
het Centraal Station. Daarna nam hij als volleerd conducteur de
stempel ter hand. Het GVB wil met de tram aanlsluiten bij de
voetbalgekke sfeer in Amsterdam en zo haar band met de stad
benadrukken. (more…)

Je bent er zo. In Queens, een buitenwijk van New York, onder de rook van vliegveld LaGuardia en tegenover de tennisbanen van Flushing Meadows. Vijfentwintig minuten vanuit downtown New York en je bent bij Shea Stadium, thuishaven van de New York Mets. (more…)

In de jacht op het eerste playoff ticket sinds 2003 zijn de Washington Capitals tot de orde geroepen door de Penguins. In een bij vlagen bloedstollende confrontatie zorgde verdediger Nicklas Backstrom voor de beslissing met een eigen doelpunt.

Naar de ontmoeting tussen de twee teams was rijkhalzend uitgekeken. Alex Ovechkin (topscoorder NHL) en Nicklas Backstrom (veelscoorende rookie) eisen de meeste aandacht op in Washington terwijl Sidney Crosby (jonge superster) en Eugeni Malkin (topscoorder Penguins) schitteren in Pittsburgh.

De eerste periode kenmerkte zich met name door fysiek spel en weinig kansen voor beide teams. Dat veranderde in de tweede helft. De Capitals opende de score in de power play: Brooks Laich scoorde op aangeven van Alexander Semin en Alexander Ovechkin.

Pittsburgh kwam op gelijke hoogte via Sykora en kort voor het einde van de periode maakte Sidney Crosby de hoge verwachtingen waar met een goal. Lang stond de 2-1 voorsprong niet op het scorebord. Met twee man meer op het ijs (Gill en Orpik op de strafbank) scoorde Alexander Semin de gelijkmaker.

Pittsburgh leefde op in de derde periode. In de eerste twee perioden vuurden de Capitals vaker en speelden ze vaker met een man meer. De Penguins kregen de wedstrijd meer onder controle.

Met twee minuten op de klok zette Pittsburgh nog een keer aan voor een serie aanvallen. Met groot succes. In een scrimmage voor het doel van de Capitals raakte eerst goalie Huet de puck aan waarna de jonge aanvaller Nicklas Backstrom schoon schip probeerde te maken. Zijn schot verdween in eigen doel.

Met nog 27.9 seconden op de klok was de wedstrijd gespeeld. De Capitals haalden de keeper van het ijs - in ruil voor een extra veldspeler - en richtten alles op de aanval.

De 19-jarige Jordan Staal - van Nederlandse voorouders en één van drie broers in de NHL - maakte gebruik van het lege net en bracht de 4-2 eindstand op het bord.

De vele honderden Penguins fans veerden op en verzamelden zich buiten de hal op de trappen van de National Portrait Gallery voor een voorproefje op een nieuwe Stanley cup. Door de overwinning staan de Penguins nog maar een punt achter de New Jersey Devils in de Atlantic Division van de Eastern Conference. Voor de Capitals is de Stanley Cup - de eerste in de geschiedenis van de club - nog ver weg: met twaalf wedstrijden te spelen bedraagt de achterstand op de Carolina Hurricanes bedraagt nu 7 punten. Het goede nieuws: de Capitals hebben een inhaalwedstrijd en twee wedstrijden tegen de directe concurrent te goed.

Barack Obama heeft er weer een supporter bij. Senator Chris Dodd - Democraat, Connecticut - schaarde zich dinsdagmorgen op een campagnebijeenkomst in Ohio achter Obama. De voormalig Presidentskandidaat kwam begin januari niet verder dan een zesde plaats in Iowa.

In een email riep Dodd zijn supporters op om zich achter Obama te scharen. “Meer dan ooit hebben we een President nodig die ons kan inspireren om aan het politieke proces deel te nemen en die de koers van ons land kan veranderen. Barack Obama is klaar voor het Presidentschap.”

De steunbetuiging is een nieuwe tegenslag voor Hillary Clinton. De afgelopen weken spande ook zei zich in om Dodd aan haar zijde te krijgen. Dodd staat op goede voet met de Clintons. Ten tijde van Bill Clintons tweede verkiezingsoverwinning in 1996 was Dodd de voorzitter van de Democratische partij. Op televisiezender MSNBC vertelde Dodd over zijn beslissing: “Ik heb Hillary gebeld en dat was geen gemakkelijk gesprek. Maar ik vind dat je ook op dit soort momenten moet bellen.”

Dodd is de eerste voormalige Democratische Presidentskandidaat die een steunbetuiging uitspreekt. Met name op Gouverneur Bill Richardson - New Mexico - wordt hevig jacht gemaakt door zowel Obama als Clinton. Richardson’s Mexicaanse roots zouden van groot belang kunnen zijn in de cruciale Texaanse voorverkiezingen op vier maart. De gouverneur zou met name Latino kiezers over de streep moeten trekken.

Gisteravond online, vanochtend op de voorpagina van The New York Times: “For McCain, Self-Confidence On Ethics Poses Its Own Risk.” In 2000 - tijdens McCains eerste race voor het Witte Huis - maakten campagnemedewerkers zich ernstig zorgen over een vermeende romance tussen Senator John McCain (71) en lobbyiste Vicki Iseman (40).

De grote onthulling - een daadwerkelijke sex affaire - blijft uit en het verhaal steunt op passages als “Convinced the relationship had become romantic, some of his top advisers intervened to protect the candidate….” en “…waves of anxiety swept through his small circle of advisers.” Gevoelens van adviseurs als belangrijkste onderbouwing voor een explosief verhaal.

Uiteindelijk is het artikel geen zelfstandig verhaal over McCains vermeende escapades geworden, maar een artikel in een serie over de Presidentskandidaten. McCains affaire (???) bleek niet genoeg voor een zelfstandig artikel.

Is het dan nog steeds een goed artikel? Ja, dat zou kunnen. McCain’s worsteling met ethiek in de politiek wordt haarfijn uitgelicht. Dat licht verbleekt en wordt uiteindelijk overschaduwd door de donkere implicaties van de paragrafen over zijn vermeende (!!!) romance.

Zou de gerenomeerde krant de fout in zijn gegaan?

Harde feiten over de vermeende affaire blijven uit. Het belangrijkste feit is een medewerker die erkent dat er een gesprek met Iseman is geweest waarin haar werd gevraagd afstand tot McCain te nemen. Oftewel: de bevestiging van de angstgevoelens in een gesprek. Niets meer dan dat.

Of er meer is, daar valt alleen maar naar te gissen, en dat laat ik maar aan MSNBC, Rush Limbaugh en andere talkingheads over.

Blogs

Gabriel Sherman van de website The New Republic beschrijft gedetailleerd de voorgeschiedenis van het artikel in de Times.

Jay Rosen schrijft op de Huffington Post dat “For the New York Times, self-confidence on ethics poses its own risks, as well.”

Volgens Rosen is de zaak met dit artikel nog niet voorbij. Het artikel ontketent de strijd tussen de “liberale” Times en iedereen die de krant haat. Volgens Rosen geen eenvoudige opgave voor de krant uit New York.

“From the looks of it, the paper is going to have to fight for its story–and its ethics–in the court of public opinion, but this is not something the Times is ever comfortable doing. It vastly prefers “the story speaks for itself.” (Which Bill Keller just said in a statement.) I don’t think that will be good enough in this case because the story speaks so thinly for itself….”

Washington DC - De New York Giants zijn de verrassende winnaars van de 42e Super Bowl. New England Patriots had alle 18 wedstrijden tot nu toe gewonnen, maar moest in de belangrijkste wedstrijd van het jaar buigen. De Giants worstelden zich met een wild card door de playoffs en zijn pas het tweede wild card houder die de Super Bowl wint.

Sterk defensief spel legde de basis voor New Yorks overwinning. In de eerste drie kwarten scoorden beiden teams samen slechts tien punten. New York kwam op stoom in het vierde kwart, waarin de ploeg 14 punten scoorden.

Plaxico Burress tekende met een minuut op de klok voor de belangrijkste vangbal van de wedstrijd. Een lange pass van New Yorks quarterback Eli Manning werd door de receiver gevangen. Het was pas zijn tweede vangbal van de avond. Enkele momenten later bracht kicker Lawrence Tynes met zijn conversie de eindstand op het bord.

Het meest opmerkelijke moment van de wedstrijd vond net voor Burress touchdown plaats. Eli Manning wachtte lang met zijn worp, waarna hij door meerdere Patriots  werd vastgepakt. De ranke spelverdeler wankelde, maar herstelde zich op onwaarschijnlijke wijze en wist de bal alsnog aan een ploeggenoot te bezorgen.  In de laatste seconden van de wedstrijd kwam de overwinning nog even in gevaar toen Patriots quarterback Tom Brady de bal bijna in handen van receiver Randy Moss wist te gooien.